Reklam
Reklam

Tarix terminləri lüğəti

alpaut

Oğuz mənşəli türk tayfası.

A. sözünün əski forması “alpoğut” (“alpoqut”) olub. Əski türk diilində “alp” – igid, ərən, qoçaq, “ğut” (“qut”) isə cəm, toplum anlamını verir. Görkəmli filoloq Mahmud Kaşğari (1029–1105) “Divanü lüğat-it-türk”də bu terminin mənasını belə açıqlayır: “Təkbaşına düşmənə qalib gələn, ələ keçməyən igid”. Öncə səlcuq tayfa ittifaqına (XI–XIV əsrlərdə) daxil olan A.-lar Səlcuq dövlətinin süqutundan sonra XV əsrdə Qaraqoyunlu tayfa birliyinin tərkibinə keçiblər. Qaraqoyunlu dövlətinin süqutunun (1468) ardınca onlar Ağqoyunlulara, XVI əsrin əvvəlində isə qızılbaşlara qoşulublar. Səfəvilər dövlətinin ictimai-siyasi həyatında mühüm rol oynayan A.-lar I Şah Abbasın (1587–1629) dönəmində Şirvan və Qarabağa köçürülüblər. Bu bölgələrdə onlara geniş torpaq sahələri verilib. Qarabağ və Aran ərazisində bir çox kəndlərin A. adlanması da bununla izah olunur. A.-lar azərbaycanlıların etnogenezində iştirak ediblər.

Tarix terminləri lüğəti

anabaptizm

yun. anabaptizo – hərfi mənası: yenidən xaç suyuna çəkmə

XVI əsrdə Reformasiya dövründə Qərbi və Mərkəzi Avropada yayılmış ən radikal dini təriqətlərdən biri.

A.-in sosial bazasını şəhər plebeyləri, kəndlilər, bürgerlərin radikal hissəsi təşkil edib. Bu təriqət uşaqların xaç suyuna salınmasını rədd edib, anabaptist icmasına qoşulanların şüurlu yaşda yenidən, ikinci dəfə xaç suyuna salınması tələb olunub. Təriqətin adı da buradan yaranıb. A. hər cür kilsə təşkilatı və iyerarxiyasına, habelə ikonalara pərəstişə qarşı çıxıb. Vergiləri ödəməkdən və hərbi xidmətdən imtina edən A. tərəfdarları var-dövlət və sosial bərabərsizlik əleyhinə olublar. Onlar əmlak ümumiliyinin tətbiqini və Yer üzündə “İsa Məsihin minillik ədalət çarlığının” bərqərar olunmasını tələb ediblər. Belə radikal tələblərə görə A. ardıcılları təkcə katoliklərin deyil, bəzi hallarda hətta protestantların da təqiblərinə məruz qalıblar. Sonradan A. bir sıra müstəqil qollara parçalanıb. Həmin təriqətin ideyaları müasir baptizmin formalaşmasında mühüm rol oynayıb.

Tarix terminləri lüğəti

anarxizm

yun. anarchia – hakimiyyətsizlik

Əsas ideyası hər cür dövlət hakimiyyətini inkar etməkdən və hər bir şəxsiyyətin qeyri-məhdud azadlığının təbliğindən ibarət olan ictimai-siyasi cərəyan, ideologiya.

A. öz ideoloji kökləri etibarilə qədim yunan (Antifont – e.ə. V–IV əsrlər, Sinoplu Diogen – e.ə. IV əsr) və qədim Çin fəlsəfəsinə (Lao-Tszı – e.ə. VI–V əsrlər) bağlıdır. Müasir A. isə XIX əsrin 40-cı illərində Qərbi Avropada təşəkkül tapıb, onun banisi fransız siyasətçisi və filosofu Pyer Prudon hesab olunur. A.-in əsas xüsusiyyətləri özünü dövlətə münasibətdə göstərir. Bu cərəyanın tərəfdarları dövləti şər (zülm, müharibələr, repressiyalar, sosial müftəxorluq) mənbəyi hesab edirlər. Onlar dövləti vətəndaşların könüllü assosiasiyası ilə əvəzləmək ideyasını irəli sürürlər. A. “birbaşa təsir” taktikasına, yəni vətəndaşların dövlət hakimiyyətinə qarşı yönəlmiş kütləvi aksiyalarına, həmçinin “ölümlə təbliğat”a – terrorçuluğa xüsusi əhəmiyyət verir. A. 1870-ci illərdə Rusiyada geniş vüsət almış xalqçılıq hərəkatının nəzəriyyə və praktikasına ciddi təsir göstərib. M.Bakunin və P.Kropotkin Rusiyada A.-in ən görkəmli nümayəndələri hesab olunur. Rus anarxistləri 1905–1907-ci illər inqilabında və 1918–1921-ci illər vətəndaş müharibəsində fəal iştirak ediblər.

Tarix terminləri lüğəti