Bütün lüğətlər

çataqlanma

çataqlanmaq [çataxlammax] feil

Xaçvarı şəkildə bir-birinin üstünə qoyulmaq, çarpaz edilmək; çarpazlanmaq. □ Ananın əlləri Nərimanın çiynində yox, kürəklərində çataqlanmışdı. (Mir Cəlal).

çatal [çatal] sifət

1. İkiyə ayrılmış (budaq və s.).
2. Bitişik, qovuşuq.
3. İkidişli (yaba və s. alət); ümumiyyətlə, ucu ikiyə ayrılmış; ikibaşlı (hər hansı bir şey).
4. İsim kimi: çəngəl (yemək aləti).
5. İkitərəfli. □ Çatal qıfıl.

çatallanma

çatallanmaq [çatallammax] feil

Çatal kimi ikiyə ayrılmaq. □ İrəlidə yol çatallanmışdır.

çatdırılma

çatdırılmaq [çatdırılmax] feil

çatdırma

çatdırmaq [çatdırmax] feil

1. Hər hansı bir vasitə və yolla yetişdirmək, vardırmaq; göndərilən ünvana, yerə, şəxsə, sahibinə vermək, təslim etmək; bildirmək, məlumat vermək. □ Aparıb yerinə çatdırmaq. Məktubu sahibinə çatdırmaq.
2. Müəyyən həddə, saya, dərəcəyə gətirib çıxarmaq. □ İşçilərin sayını otuza çatdırmaq.
3. Bir işi vaxtında yerinə yetirmək üçün imkanı olmaq, yetişdirə bilmək; gecikməmək. □ Zorla özümü qatara çatdırdım.

çatı¹ [çatı] isim

Qıldan hörülmüş qalın kəndir. □ Örkən, palaz, çatı toxu, ip tovla, yun dara; Təndir qala, bişir çörək, aş, ət, gavur qızı! (M.Ə.Sabir).

çatı² [çatı] isim

1. Binanı örtən kirəmitləri, dəmir lövhələrini saxlamaq üçün müxtəlif materiallardan (ağacdan, taxtadan, dəmirdən) quraşdırılmış maili örtü. □ Evin çatısı. 

2. Bina və s. tikərkən üstündə durub işləmək üçün bir-birinə çatılmış ağac, taxta və ya dəmirdən qurulan dayaq; körpü.

çatıq [çatıx] sifət

Çatılmış, ucları qovuşuq, bir-birilə bitişik. □ Göylər də yavaş-yavaş; Açır çatıq qaşını. (R.Rza).

çatıqqaş [çatıxqaş]

çatılama

çatılamaq [çatılamax] feil

Çatı ilə bağlamaq, kəndirlə bağlamaq, sarımaq.

çatılı¹ [çatılı] sifət

1. Yüklənmiş, dalına yük çatılmış (heyvan).
2. Cidalanmış.

çatılı² [çatılı] sifət

Baş-başa çatılmış.