Bütün lüğətlər

dayaqlamaq [dayaxlamax] feil

Dayaq vermək, altına dayaq qoymaq.

dayaqlanma

dayaqlanmaq [dayaxlammax] feil

Dayaq verilmək, altına dayaq qoyulmaq.

dayaqlı [dayaxlı] sifət

1. Dayağı olan. □ Dayaqlı ağac.
2. Məcazi mənada: köməkli, arxalı; himayəçisi, arxası, köməyi olan. □ Dayaqlı adam.

dayaqlıq [dayaxlıx] sifət

Dayağa yarayan. □ Dayaqlıq tir. Dayaqlıq ağac.

dayaqsız [dayaxsız] sifət

1. Dayağı olmayan.
2. Məcazi mənada: köməyi, arxası olmayan.

dayaqsızlıq [dayaxsızdıx] isim

Köməyi, arxası olmama, dayağı olmama.

dayalıq [da:yalıx]

dayama

dayamaq [dayamax] feil

1. Dirəmək, söykəmək, kip yanaşdırmaq (yaxınlaşdırmaq). □ Alnımı buz bağlayan pəncərəyə dayardım. (Ə.Cəmil).

2. Dayaq vermək. □ O gicəldi, əlini alnına dayadı. (S.Rəhimov).

dayanacaq [dayanacax] isim

1. Sərnişinlərin düşməsi və minməsi üçün tramvayın, avtobusun və s.-nin dayandığı yer. □ Avtobus dayanacağı.
2. Müvəqqəti yaşamaq üçün düzəldilən yer. □ Ov heyvanları bol olan sahələrdə ən qədim insanlar özlərinə dayanacaqlar düzəldirdilər.
3. Söykənəcək, dayaq; əl ağacı. □ Əl ağacı qoca adam üçün ən yaxşı dayanacaqdır.
4. Dialekt. Araba oxunun, təkəri oxdan çıxmağa qoymayan və arabada laydırı dik saxlayan hissəsi. □ Arabanın dayanacağı.

dayandırıcı [dayandırıcı] sifət

Kəsən, dayandıran, inkişaf etməyə qoymayan.

dayandırılma

dayandırılmaq [dayandırılmax] feil

dayandırılmaz [dayandırılmaz] sifət

Dayandırıla bilməyən, qabağı saxlanıla bilməyən.