Bütün lüğətlər

gənəşik [gənəşix'] isim

Məsləhət müşavirəsi.

gənəşikli [gənəşix'li] sifət

Məsləhətlə, razılıqla düzələn, əldə edilən; məsləhətli. □ Gənəşikli baş salamat olar. (Atalar sözü).

gənəşmə

gənəşmək [gənəşməx'] feil

Birisinin rəyini bilmək üçün onunla məsləhətləşmək, məsləhət üçün birinə müraciət etmək. □ Vuran oğul dayısına gənəşməz. (Atalar sözü).

gəngiz [gəngiz] isim

Botanika. Şoran torpaqlarda bitən kol bitkisi.

gər¹ bağlayıcı fars

gəraylamaq [gəraylamax] feil

Gəraylı oxumaq, gəraylı çağırmaq. □ Aşıq gəraylayır.

gəraylı [gəraylı] isim

Aşıq şerindəhər bəndi dörd misradan ibarət səkkiz hecalı şeir forması. □ Gəraylı aşıq şeirinin əsas janrlarından biridir.

gərçək [gərçəx'] fars

gərçi [gərçi] ədat fars

Klassik ədəbiyyatda hərçənd, baxmayaraq, əgərçi mənalarında işlədilir. □ Gərçi hər dildə var qəzetlər çox; Bizə ondan və leyk faidə yox. (S.Ə.Şirvani).

gərd¹ [gərd] isim

Toxunma parçada, xalı-gəbədə qırışıq yer.

gərd² [gərd] isim fars

Məcazi mənada: dərd, hüzn, ələm. □ Dövranın gərdi məndə; Can qurban dərdi məndə; Eşqə ürcah olanın; Tapılar dərdi məndə. (Bayatı).

gərdə [gərdə] isim

Sünbül döyümündən qalan saman qırıntıları.

gərdək [gərdəx'] isim

1. Tarix. Toyda oğlan evində gəlin üçün pərdə ilə ayrılmış xüsusi yer. □ Şux gəlinlər, sevgi doğan gərdəklər; Gözəl qızlar, qara tellər bizimdir. (A.Şaiq).
2. Pərdə, örtük mənasında.

gərdəkli [gərdəx'li] sifət

Gərdəyi olan, pərdəli. □ Gərdəkli qapı.

gərdən [gərdən] isim fars

Arxaizm. Boyun. □ Boyun sürahidir, bədənin büllur; Gərdənin çəkilmiş minadan, Pəri. (M.P.Vaqif).