fars. kan – mədən, yeraltı mədən, quyu + kən – qazıyan
Orta və Yaxın Şərq ölkələrində kəhrizlərdə, neft quyularında və s. yeraltı qurğularda qazıntı işləri aparan şəxs.
K.-lar külüng, bel, kərki, habelə digər əl alətlərindən istifadə ediblər. Son dövrlərədək Azərbaycanda da K.-ların xidmətindən geniş istifadə olunub.
Tarix terminləri lüğəti