ər. fərəciyyə < fərəc – hərfi mənası: darlıqdan, sıxıntıdan doğan sevinc
Keçmişdə özbək və tacik qadınlarının ictimai yerlərdə geyindikləri (əsasən, şəhərlərdə) xalatabənzər üst geyimi.
Bu geyim qadının başını və bədənini tamamilə örtür. P.-nin ucları arxaya birləşdirilən yalançı uzun qolları, baş hissəsinin ön tərəfində qara sıx tükdən düzəldilmiş çaçvan adlandırılan tor gözlüyü olur.
Tarix terminləri lüğəti