alm. horst – yuva
Yer qabığının parçalanma nəticəsində yuxarı qalxmış, digər faylarla əhatə olunmuş hissəsi.
H. tektonik proseslər nəticəsində yaranır, onun eni, uzunluğu və hündürlüyü bəzən kilometrlərlə olur. Almaniyada Şvarsvald, Fransada Vogez və İspaniyada Syerra-Nevada dağları nəhəng H.-lara nümunədir. H. terminini elmə 1873-cü ildə Avstriya geoloqu Eduard Züss daxil edib.
Coğrafiya terminləri lüğəti1. Yer qabığının əyilmiş iri strukturu, böyük və dərin çökəklik; məs.: okean hövzəsi.
2. Forması və təşkil olunduğu süxurların xüsusiyyətlərinə əsasən, suları özündə toplayan relyef tipi və ya yeraltı struktur; məs.: artezian hövzəsi.
3. Ayrıca çaya və ya çay sisteminə axan suların əhatə etdiyi sahə.
4. Buzlaq və onun qollarının qidalandığı sahə.
Coğrafiya terminləri lüğətilat. humus – yer, torpaq
Bitki və heyvan qalıqlarının biokimyəvi çevrilməsi nəticəsində əmələ gələn tündrəngli torpaq qatı.
Bu qat üzvi maddələrdən, çürüntülərdən ibarətdir. H.-un tərkibində torpağın məhsuldarlığı üçün vacib olan turşular (humin turşuları və fulvoturşular), bitkilər üçün zəngin qida elementləri (azot, fosfor, kükürd, karbon və s.) var. H. torpağın bioloji fəallığını artırır. Tündrəngli torpaqlarda (qara, qırmızı) H.-un miqdarı çox, açıqrəngli torpaqlarda (boz, açıq-şabalıdı) az olur.
Coğrafiya terminləri lüğətiyun. planetos – gəzən ulduz
Günəş sisteminin Yer qrupu planetlərinin orbitlərindən arxada yerləşən, bir sıra ümumi fiziki xüsusiyyətlərə malik böyük planetləri.
Bunlar Yupiter, Saturn, Uran və Neptundur. Xarici planetlər böyük ölçülərə və kütləyə malikdir. Yer qrupuna aid planetlərdən fərqli olaraq onlar qazlardan ibarətdir (hidrogen, helium, ammonyak, metan və s.). Xarici planetlər soyuqdur, qalın atmosferləri var, öz oxları ətrafında sürətlə fırlanır, lakin orbit üzrə Günəş ətrafında yavaş hərəkət edir; məsələn, Neptun Günəş ətrafında 165 ildə bir dövrə vurur. Xarici planetlərin çoxlu sayda peykləri var.
Coğrafiya terminləri lüğətiər. – əlli
Afrikanın şimal-şərqində əsən isti və quru, güclü cənub küləyi.
İldə təqribən 50 gün əsir (əsasən, aprel-iyun aylarında). X. günortadan sonra daha da güclənməsi, günəş batana yaxın kəsməsi ilə səciyyələnir. Misir, Liviya və Sudan üçün daha xarakterikdir. Bu ərazilərdə X.-lə eyni xüsusiyyətlərə malik olan, lakin ilin digər fəsillərində əsən küləyə isə şarav deyilir.
Coğrafiya terminləri lüğəti