Все словари

zoğlanma

zoğlanmaq [zoğlammax] feil

Öz-özünə zoğ atmaq, cücərib çıxmaq, uzanmaq, boy atmaq; pöhrələnmək.

zoğlu [zoğlu] sifət

Zoğu, zoğları, pöhrəsi olan. □ Zoğlu ağac.

zoqquldama [zok'quldama] isim

zoqquldamaq [zok'quldamax] feil

1.  Bədəndəki irinin, yaranın təsiri ilə bərk ağrımaq, sancmaq, göynəmək. □ Çibanım zoqquldayır.
2. Məcazi mənada: inləmək, inildəyə-inildəyə ağlamaq acı-acı ağlamaq. □ Bəxti də bu zaman zoqquldayıb ağlamışdı. (S.Rəhimov).

zoqqultu [zok'qultu] isim

Davamlı, bərk və dərin ağrı, sancı, bərk sızıltı. □ ..gicgahlarından qalxan zoqqultu ona əziyyət verirdi. (Ə.Vəliyev).

zol¹ [zol] isim

1. Zolaq şəklində kəsilmiş gön, dəri və s.
2. Sifət kimi: uzun zolaq şəklində olan, zolaq şəklində kəsilmiş. □ Zol gön.
3. Ağacın gövdəsindən qoparılan zolaqşəkilli qabıq.
4. Zolaq.
5. Şüy çubuq, qayış zərbəsinin dəydiyi yerdə buraxdığı iz. □ Zolların yerində qan görünməyə başladı. (M.S.Ordubadi).

zol² [zol] zərf

1. Düz, birbaş. □ Zol getdim şikayətə. 

2. Arasıkəsilmədən, həmişə, daima, tez-tez. □ Zol şikayət edir.

zola [zola] isim

1. Uzun nazik ağac, düz dirək. □ Çardağın böyründən bir zola qoymasaq, uçacaq.
2. Uca ağaclardan meyvə çırpmaq üçün uzun, düz, nazik ağac. □ Zola ilə tut çırpmaq.
3. Çox yekə ağac.

zolaq [zolax] isim

1. Bir endə olan uzun forma, bir şeyin bir endə olan dar, uzun parçası. □ Kağız zolağı.
2. Enli xətt. □ Parçada qırmızı zolaqlar.
3. Bir şeyin buraxdığı uzun, ensiz iz; xətt; zol. □ İşıqlanıb al zolağı; Parlayanda göy qurşağı; Birnəfəsə çıxdıq dağı. (M.Dilbazi).
4. Bir sahənin, səthin və başqa bir şeyin ümumi fon üzərində hər hansı bir əlaməti ilə fərqlənən uzanmış hissəsi. □ Qara tüstü zolaqları.
5. Bir şeyin uzanıb gedən qismi; qurşaq, zona, sahə. □ Səhra zolaqları.
6. Arxaizm. Kolxozlar təşkil olunmadan əvvəl kənd torpağının ayrı-ayrı kəndliyə məxsus olan dar şum sahəsi.

zolaqarası [zolaxarası] sifət

Zolaqlar arasında olan. □ Meşə zolağı havanın hərarətinin zolaqarası tarlada da aşağı olmasına kömək edir.

zolaqlı [zolaxlı] sifət

1. Üzərində zolaqları olan, zolaq-zolaq. □ Zolaqlı bəbir.
2. Üzərində müvazi xətlər, cizgilər olan. □ Zolaqlı parça.

zolaq-zolaq [zolax-zolax] sifət

1. Zolaqlar şəklində olan. □ Zolaq-zolaq tarlalar.
2. Üzərində zolaqlar olan. □ Zolaq-zolaq parça.
3. Zərf kimi: zolaqlar şəklində. □ Böyrü qırmancdan zolaq-zolaq olmuş yabı.

zollama

zollamaq¹ [zollamax] feil

Zolaqlar şəklində kəsmək, zol-zol etmək. □ Gönü zollamaq.

zollamaq² [zollamax] feil

1. Vulqarizm. Uzun, möhkəm bir şeylə bərk vurmaq, ilişdirmək,çəkmək. □ Dəli şeytan deyir ki, bir dəyənək; Mollanın zolla başına zirək. (S.Ə.Şirvani). 

2. Vulqarizm. Yararsız bir şey kimi atmaq, tullamaq. □ Ah, o saətdən lüt eylər mürdəşir əndamüvi; Taxta üstündə yuvar, tabutə zollar canüvi. (M.Möcüz).

zollanma