1. Ağzı olan (qab, qazan və s haqqında). □ Yekə ağızlı qazan..
2. Kəsici tərəfi olan (alət və s. haqqında). □ O, iti ağızlı bıçağı əlinə götürüb bayıra çıxdı.
3. Məcazi mənada: dilli-dilavər, yaxşı danışmaq qabiliyyəti olan; qoçaq, diribaş, sözükeçən. □ Ağızlı adam.