Mənbələrdə anla sözü (понимать), ana feili (разуметь), anlaq ismi (разумный) mövcuddur. Deməli, sözün kökü an olub, -a şəkilçisi onu feilə (an-a) çevirib. An ərəb dilindən keçmiş ağıl sözünün yerinə işlədilib və sonra kəlmə söz doğma sözü xeyli sıxışdıra bilib. Bəzən an sözünün feil hesab edirlər. Belə olsa idi, həmin söz –la şəkiçisini qəbul edə bilməzdi (feil bu şəkilçini qəbul etmir). Anmaq feili isə ayrı, müstəqil sözdür, yuxarıdakının omonimidir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti