Müəyyən sosial qrupun qapalı spesifik dili.
A.-dan bəzi sosial qruplar fərqlənmək, öz aralarında danışığın məğzini digərlərindən gizli saxlamaq üçün istifadə edirlər. A.-da sözlərin çoxu başqa dillərdən götürülmüş, mənası və forması dəyişdirilmiş ifadələrdən ibarətdir. Dar mənada A. çox vaxt cəmiyyətin ən aşağı təbəqələrinin, oğruların, cinayətkar ünsürlərin, dilənçilərin dili kimi başa düşülür. Bunun səbəbi terminin mənşəyi ilə əlaqədardır. A. termininə yazılı mənbələrdə ilk dəfə XVII əsrin əvvəllərinə aid sənədlərdə rast gəlinir və onun həmin dövrdə Fransada oğrulara verilmiş addan (les argotiers) yarandığı güman edilir. A.-nun ilk tədqiqatçılarından biri yazıçı Viktor Hüqo olub. O, 1862-ci ildə «Səfillər» romanında A.-nu «səfillərin dili» kimi təsvir edib, sonradan isə onu «əzabın dili» adlandırıb.
Həmçinin bax:
Jurnalistika terminləri lüğəti