dövrəvi qafiyə

Qafiyə növlərindən biri: dördmisralıq bəndlərdə 1-ci və 4-cü misraların qafiyələnməsi.

Bu cür şeirlərdə bəzən 2-ci və 3-cü misralar da öz aralarında qafiyələnir. D.Q. təşkil edən sözlərdən sonra rədif də işlənə bilər:

Məgər səndən çoxmu umacağım var?

Bircə nəfəsini nəbzimdə duyum.

Sənin ağ üzünə üzümü qoyum,

Bilim ki, ən xoşbəxt ülvi çağım var”. (X.R.Ulutürk)

Həmçinin bax:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti