Azərbaycan dastanlarının leksikası

ərəb. məfrəş

Yorğan-döşək, xalça-palaz və s. qablamaq üçün palaz kimi toxunmuş dördkünc çuval, kisə.

Formaca sandığa bənzəyir.

Mən üzmərəm mərd əlindən əlimi,

Yoxdu bədəsilə tanrı ölümü.

İldə ancaq qəpik olmaz gəlimi,

Yük yığanda beş farmaşdan danışar.

(“Şahzadə Seyfəlmülük və Bədiəlcamal”)