1. Səhərin çox erkən, günəş çıxmazdan əvvəlki çağı, dan vaxtı. □ Fəcrin saf havası dolur içəri; Kəndi seyr eləyir... Oyanır həyat. (B.Vahabzadə).
2. Dan vaxtı göydə görünən qızartı və aydınlıq. □ O baxışlarda fəcrdən parlaq; Bir ziya var buluddan daha saf. (A.Şaiq).