Reklam
Reklam

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

fəxriyyə [fəxriyə] isim ərəb

Ədəbiyyatşünaslıq. Orta əsrlərdə Şərq (o cümlədən Azərbaycan) ədəbiyyatında məsnəvi, qəzəl və s. formalarda şairin öz fəzilətlərindən, yaxşı sifətlərindən, xüsusən hünər və səxavətindən mədh şəklində bəhs edən lirik şeir. □ Füzulinin “Mənəm ki qafiləsalari-karivani-qəməm” fəxriyyəsi.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti