Zəhm, vahimə. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Gürzüm işləyəndə dağları qırar,
Qorxusundan tapmaz düşmanlar qərar.
Paşanın, xotkarın bağrını yarar
Ac aslan yerişim, heybətim mənim.
(“Koroğlunun qocalığı”)