Hər bəndi altı misradan ibarət klassik şeir forması.
Çox zaman gözәllik və mәhәbbәt mövzusunda yazılır. Adәtәn, 4-10 bәnddən ibarət olur. Son bәnddə müәllifin tәxәllüsü verilir. Qafiyә quruluşu a.a.a.a.a.a; b.b.b.b.a.a, c.c.c.c.a.a vә s. şəklindədir; məsələn:
Ol gül mənimlə həmdəm idi hər bahardə,
Gəh daməni-çəməndə, gəhi laləzardə,
Bülbül təki işim yox idi ahü zardə,
Seyyid ki, məskən etmiş idi kuyi-yardə,
Ezaz ilə bir Adəmi-cənnətməkan idi;
Dəmlər o dəmlər idi, zaman ol zaman idi. (S.Ə.Şirvani)
M. yazılı әdәbiyyatdan aşıq poeziyasına da keçib. Azәrbaycan aşıq şeirindә onun digər poetik formalarla sintez olunan növlərinə tәsadüf edilir (zəncirli-cığalı müsәddәs, cığalı müxәmmәs-müsәddәs və s.).
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti