1. Haldan düşmüş, cansız. □ Mən bu lövhələri xəstə, nəfəssiz; Seyr edərək həmən, yüyürdüm səssiz. (S.Vurğun).
2. Zərf kimi: haldan düşmüş, cansız. □ Nəfəssiz düşüb qaldı.
3. Məcazi mənada: adamsız, insansız. □ Demək, Ağbulaq meşəsi heç də nəfəssiz deyildi. (S.Rəhimov).
4. Zərf kimi məcazi mənada: adamsız, insansız.