Lüğət seçin
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
ortancıl [ortancıl] sifət
1. Böyüklə kiçik arasında olan; orta (bacı, qardaş və b. haqqında). □ Ortancıl oğul düşmənin hücumundan qorxub qaçdı. (F.Köçərli).
2. İsim kimi: böyüklə kiçik arasında olan adam; (bacı, qardaş və b. haqqında). □ Böyük qız lap kiçiyi yatırıb ortancılla oynayırdı. (Ə.Vəliyev).