Danışıqda sözümün öyü var işlədilir. Öy “iç”, “məğz” deməkdir. Sözün əsli ay (aya) kimi olub, “ovuc” deməkdir. İndi “məğz, mahiyyət” anlamlarını əks etdirir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)