1. Klassik ədəbiyyatda qədəh, piyalə mənalarında işlənmişdir. □ Sındırma qəlbini peymanə kimi. (M.Rahim).
2. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda çaxır, şərab mənalarında işlənmişdir. □ Təğafül etməsin, işrət çağıdır; İçilir hər yerdə peymanə, gəlsin. (Q.Zakir).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti