Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. Çirkin, yaraşıqsız.

2. Qəbahətli, nalayiq, ləyaqətsiz.

Seyfəlmülük fərağında,

Gəzdim dərya qırağında,

Bədiəlcamal sorağında,

Qəbih camala uğradım.

(“Şahzadə Seyfəlmülük və Bədiəlcamal”)

Qəzəbnak olub istədi Xəzangülü qətlə yetirsin, sonra fikir elədi ki, zənən tayfasını öldürmək qəbih işdi. (“Dilsuz və Xəzangül”)