Lüğət seçin
Azərbaycan dastanlarının leksikası
qəmər1 ərəb
Ay.
Klassik şeirdə gözəl üz mənasında işlənir.
Günəş nə yandırıb, qəmər nə yaxar,
Qətrələr oynayıb ümmana axar.
Qurbani der: kim şahına kəc baxar,
Onun kamalına tez zəval olu.
(“Qurbani”)
*
Axşam olcağın məşriqdə batdı şəms, doğdu qəmər... (“Qurbani”)
qəmər2 ərəb
1. Açıq-qara.
2. Dialektlərdə sarımtıl madyana da qəmər deyilir.
Şah İsmayıl atasından bu sözü eşidib barigahdan çıxdı. Qəmərdayın ziltəngini bərkitdi, belinə qalxdı, sürüb anasının yanına gəldi... (“Şah İsmayıl”)
Azərbaycan dastanlarının leksikası