Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

Klassik şeirdə qafiyə elementi: rəvidən əvvəlki samit.

Nümunə:

Elmi-xətə ömrün eyləyib sərf,

Məşq etmiş idi həmin iki hərf.

“Sərf” və “hərf” sözlərinin sonundakı “f” samiti rəvi, ondan əvvəlki “r” samiti isə Q. adlanır.