AZLEKS - İzahlı və ikidilli lüğətlər

Günəş.

Şəms-qəmər (günəş və ay). Şərq ədəbiyyatında gözəlin camalına bənzətmə kimi işlənir.

Bir bədən gördüm bu gün əl-ayağı yeddidi,

Qırx səkkiz qanadı var, şəmsi çırağı yeddidi.

(“Şəmşir və Sənubər”)

Bu necə əndazdı, gəlin,

Baxışın şahbazdı, gəlin.

Doğmusan şəmsü qəmər,

Gül dildarın yazdı, gəlin.

(“Şah İsmayıl”)

Bircə dindir Dəmirçioğlunun özünü,

Şəmsü qəmər kimi göstər üzünü,

Qoy öpək Qıratın dırnaq, gözünü,

Gün kimi aləmə yayıl, Eyvazım!

(“Durna teli”) (“Bağdad–Əsəd”, “Bağdad–Əli”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası