Alma.
Qul Allahquluyam, ay nəsib eylə!
Şəcərdən baş verib, ay nə sib eylə,
İskəndər mülküdü, aynası beylə,
Nə Cəmşid padşah, nə də cam qaldı.
(“Alı xan”)
(II misrada şəcər – ağac, sib – alma mənasında işlənib).