Dictionaries
Tarix terminləri lüğəti
tağ
ər. taq – bükülmüş, əyilmiş
Divarlarda pəncərə və ya qapı yerlərinin yuxarı hissəsini, eləcə də iki dayaq (sütun, dirək və s.) arasındakı boşluğun üstünü örtmək üçün istifadə olunan qövsvarı atma.
Yarımdairə, çatma, nalvarı və s. formalı atmalar olur. T. qədim Şərq memarlığında meydana gəlib, sonralar isə antik Roma tikililərində ondan geniş istifadə edilib. Müsəlman Şərqinin, o cümlədən Azərbaycanın orta əsr memarlığında, əsasən, çatma T.-lardan istifadə olunub, çünki onlar zəlzələyə daha davamlıdır.
Tarix terminləri lüğəti