1. Təkcə, ayrıca, yalqız. □ Şair təklikdə oturub, saatlarla xəyala dalmağı da çox sevirdi. (S.Rəhimov).
2. Başqasının və ya başqalarının köməyi olmadan; təkbətək, tək özü, təkbaşına. □ Sülü təklikdə Əliqulu ilə bacarmadı, Əliqulu yerdən qalxıb Sülüyə bir ağac vurdu. (Y.V.Çəmənzəminli).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti