tülək tərlan

Tükünü tökmüş tərlan (tülək tükünü, yununu tökmüş deməkdir).

Aşıq nə danə gördüm,

Xalın nə danə gördüm,

Tülək tərlan qismət oldu,

Axır nadanə gördüm.

(“Əmrah”)

Tülək tərlanı götürdüm,

Özümü yarə yetirdim.

Qarsın düzündə itirdim,

Yusiftək cavan qulları.

(“Qulam-Kəmtər”)

Tülək tərlan məskən edər binada,

Oğul, dağın qalar bu ürəkdə, sinədə.

Öldürərlər, heyfim gələr sənə də,

Qayıt, oğul, bu sövdadan qayıt, gəl getmə.

(“Qulam-Kəmtər”)

Mənəm şiri-nərtək meydanda gəzən,

Xişm ilə düşmanın bağrını əzən,

Tülək tərlan kimi havada süzən,

Sonra yaxan keçər ələ, pəhləvan!..

(“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası