türfə

1. Nadir, tapılmayan, misli-bərabəri olmayan; qəribə.

2. Zərif, füsunkar.

Bircə baxın bu cavanın

Nə əcəb türfə çağı var.

(“Alı xan”)

Dolanıb dağları gəzmişəm əzəl,

Heyvalı bağlarım görməyib xəzəl,

Urum ölkəsində bir türfə gözəl

Seçib, sevib, Çənlibeldən gəlirəm.

(“Məhbub xanımın Çənlibelə gəlməyi”)

Altundakı bədöv atdü,

Qolunda türfə qüvvətdü,

Yoldaşların müxənnətdü,

Çal, qılıcun kəskin olsun.

(Paris nüsxəsi, 8-ci məclis)

Azərbaycan dastanlarının leksikası