1. Öz heysiyyətini, mənliyini yüksək tutma, mühafizə etmə; təmkin, ağırlıq, ciddiyyət, başıucalıq. □ Qartalgözlü Əmirxanın baxışlarında; Bir kişilik, bir də vüqar oxuyur gəlin. (S.Vurğun).
2. Məcazi mənada: əzəmət, böyüklük. □ Pozmamışdır vüqarını nə qasırğa, nə tufan. (S.Rüstəm).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti