Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. Gülən, üzügülər, şən.
2. Məcazi mənada: klassik şeirdə gözəlin üzü açılmış gülə bənzədilir. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Açılıbdı sinən gülü,

Dönübdü xəndana, Nigar!

Şirnən tülkünün nə işi,

Girəydi meydana, Nigar!

(“Koroğlunun İstanbul səfəri”)