Acıq, qəzəb. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Mənəm şiri-nərtək meydanda gəzən,
Xişm ilə düşmanın bağrını əzən,
Tülək tərlan kimi havada süzən,
Sonra yaxan keçər ələ, pəhləvan!..
(“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)