1. Yalçın qayalar deyirik. Sözün kökü yal (lüt, çılpaq, olmayan) kəlməsidir, belə qayalar çılpaq və sıldırımlı olur.
2. Əsli al (hündür) kəlməsi ilə bağlıdır. Mənası “çox hündür” və “çin-çin yığılmış olan”deməkdir. İndi söz sıldırım (sürüşkən deməkdir) kəlməsinin sinonimi kimi işlədilir (məs.: yalçın qayalar). (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti