fars. zər – qızıl + əfşan (fəşan) – səpən, saçan
Zərlə işlənmiş. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Yalvardım, yaxardım, başını basdım,
Zərəfşan qalxana uzatdım dəstim,
Çəkdim zülfüqarı, dördün də kəsdim,
Ərəbistan qaldı mənə yurd, gidi!
(“Həmzənin Qıratı aparmağı”) (Madenadaran əlyazması)
Azərbaycan dastanlarının leksikası