Azərbaycan dastanlarının leksikası

Diri, canlı.

Heydər bəyəm, nə mürdəyəm, nə zində,

Heç bilmirəm nə məzhəbdə, nə dində;

Atam, anam məni görsə bu gündə

Heç xəbər almazlar haralı canım.

(“Heydər bəy”)

Kim görüb dünyada cavan, ya qoca,

Sağlar mənzil edə günbəzdə gecə,

Ölüm eydir bu günlərə qalınca,

Zindəykən murdəyə mən mehman oldum.

(“Dilsuz və Xəzangül”)