Tarix terminləri lüğəti

burq

alm. burg – qala, qəsr

Orta əsrlərdə Qərbi Avropada istehkam xarakterli qala, qəsr.

Bəzi B.-ların ətrafında sonralar şəhərlər formalaşıb; məs.: Hamburq, Maqdeburq və s.

burqomistr

alm. burgermeister – şəhər başçısı

Bir sıra Avropa ölkələrində (Almaniya, Avstriya, Belçika, Hollandiya və s.) şəhər özünüidarəetmə orqanının rəhbəri.

Belə orqanlar Qərbi Avropada XVI–XVII əsrlərdən etibarən yaradılmağa başlayıb. B.-lər şəhər bələdiyyə şuralarının üzvləri (məsələn, Almaniyanın əksər regionlarında) və ya əhali tərəfindən (Almaniyanın Bavariya və Baden-Vürtemberq regionlarında) seçilir, yaxud, Hollandiyadakı kimi, hökumət tərəfindən təyin olunurlar.

burqundlar

lat. burgundii

Qədim şərqi german tayfalarından biri.

burlar

holl. boeren – kəndli

bürger

alm. bürger – şəhərli, vətəndaş

1. Orta əsrlərdə Qərbi Avropada şəhər icmasının üzvü, şəhərli.

2. Məhdud mənada: şəhər əhalisinin azad sənətkarlar, kiçik sahibkar və tacirlərdən ibarət orta təbəqəsi.

bürokratiya

fr. bureau – büro, dəftərxana + yun. kratos – hakim, hakimiyyət

1. Xüsusi aparat vasitəsilə müəyyən siyasəti həyata keçirən, məxsusi funksiya və imtiyazlara malik idarəetmə sistemi.

2. Hökumət strukturlarının nümayəndələrindən, dövlət məmurlarından ibarət olub səlahiyyətləri və imtiyazlarına görə cəmiyyətin qalan hissəsindən fərqlənən təbəqə.

Termin XVIII əsrdə Fransada yaranıb və ilk vaxtlar yalnız mənfi mənada (süründürməçiliyin, işə qeyri-yaradıcı münasibətin və s.-nin sinonimi kimi) istifadə edilib.

büt

1. Dini sitayiş obyekti olan maddi cisim.

B.-lərə pərəstiş qədim zamanlarda meydana gəlib. Onlara pərəstiş edənlərin təsəvvüründə B. Allahın təcəssümü və ya Allahın özü hesab olunur.

2. Məcazi mənada: kor-koranə sitayiş obyekti olan insan.

bütpərəstlik