1. Ailəyə mənsub, ancaq ailəyə məxsus, ailəyə aid olan. □ Ailəvi məsələ. Ailəvi söhbət. Ailəvi qonaqlıq.
2. Zərf kimi məcazi mənada: səs-küysüz, xəlvəti; başqaların, yad adamların iştirakı və xəbəri olmadan. □ Məsələni Əvəzlə birlikdə hay-küysüz, səssiz, ailəvi şəkildə həll etməyi qərara alandan sonra, ata düşünürdü. (Ə.Vəliyev).