Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
barokko
lat. baroco – sxolastik məntiqdə sillogizmin növlərindən biri; ital. barocco – qəribə, möcüzəli; fr. baroque – “yöndəmsiz”, “qüsurlu”, “ifrat meyilli”
Avropa mədəniyyətində Renessans və klassisizm dövrləri arasında mövcud olmuş estetik istiqamət, bədii üslub; həmin istiqamətin geniş yayıldığı dövr – XVII–XVIII əsrlər.
B. termini XVI–XVII əsrlərdə İtaliya sənətşünaslığında (memarlıq və təsviri incəsənət) istifadə olunub, XIX əsrin ortalarından ədəbiyyatşünaslıqda da işlənməyə başlayıb. B. ədəbiyyatı forma mürəkkəbliyi, möhtəşəmliyə, təmtərağa meyilliyi ilə seçilir. İnsan və dünya arasında, eləcə də şəxsiyyətin daxili aləmindəki qarşıdurmalar bu ədəbiyyatın əsas mövzusunu təşkil edir. B. fəlsəfəsində romantizmdə tərənnüm olunan təbiilikdən imtina edilir, təbiilik vəhşiliyin, ədəbsizliyin sinonimi kimi təqdim olunurdu.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti