Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
başabaş [başabaş] zərf
1. Bərabər, qalıqsız, üstəliksiz, düz. □ Başabaş çıxdı. Başabaş dəyişmək. Xəncər üstə qaş gəlir; Qoşun başabaş gəlir; Qoşuna qurban olum; İçində qardaş gəlir. (Bayatı)
2. Tamamilə, bütünlüklə, tamam. □ O ağalar haqqını da verməyiblər başabaş. (S.Rüstəm)
See also: