Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
başlanğıc [başlanğıc] isim
1. Bir işin, hadisənin ilk anı, əvvəli, ibtidası, çıxış nöqtəsi. □ Bu hələ işin başlanğıcıdır. Dərs ilinin başlanğıcı. Hadisənin başlanğıcı.
2. İlk əsas, ilk səbəb, ilk mənbə; ilkin.
3. Bir şeyin müqəddiməsi, giriş hissəsi, birinci hissəsi. □ Kitabın başlanğıcı. Musiqinin başlanğıcı. Pyesin başlanğıcı.
See also: