Azərbaycan dastanlarının leksikası

fars. bazu – qolun çiyindən dirsəyə qədər olan hissəsi, bənd – bağ

1. Qolbaq, bilərzik.

2. Döyüşçülərin qollarına geydikləri dəmir qolçaq.

3. İçərisinə dua və s. qoyulub qola bağlanan məhfəzə (qovluq).

Pərimin boynunda heykəl-hamayıl,

Ləl bazubənd düzüb qol kənarında.

(“Qurbani. Diri versiyası”)