Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
belbağlama [belbağlama] isim
Etnoqrafiya. Gəlin köçürüldüyü zaman oğlanın yaxın qohumlarından birinin dəsmal və s. ilə gəlinin belini bağlama adəti. □ Belbağlamanın icrasından sonra, Kiçikbəyimin bir qoluna İbrahim xan, o birisinə Vaqif girib, kallayının ortasına gətirdilər. (Y.V.Çəmənzəminli).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti