1. Dini etiqada görə, ölümlə vücuddan ayrılan qeyri-maddi varlıq; ruh. □ Çıxan can geri dönməz. (Atalar sözü).
2. Həyat, varlıq. □ Qanana da can qurban, qanmayana da, dad yarımçıq əlindən. (Atalar sözü).
3. Tab, taqət, hey. □ O qədər çox işləmişdi ki, az qala canı çıxırdı.
4. Bədən. □ Keçi can hayında, qəssab piy axtarır. (Atalar sözü).
5. Adam, insan, fərd. □ Əziziyəm, nə qandır; Gözdən axan nə qandır; Daş deyil, kəsək deyil; Rəhm eylə, bu ki candır. (Bayatı).
6. Məcazi mənada: bir şeyin əsası, mahiyyəti, məğzi. □ Sözümün canı budur ki, gənclər yenilikçi olmalıdırlar.
7. Canım, canım-gözüm şəklində – mehribanlıqla müraciət məqamında. □ Canım-gözüm, de görüm nə istəyirsən?
8. Canım, canım-gözüm şəklində – etiraz, narazılıq məqamında. □ Canım, nə düşmüsən üstümə.
See also: