Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
çin1 [çin] isim
Taxıl, ot və s. biçmək üçün qısadəstəli, dişli, yarımdairəvi kənd təsərrüfatı aləti; dişli oraq. □ Çinlə ot biçmək.
çin2 [çin] isim
Dəfə, kərə. □ .. Məni dünya tanıyır. Sözü bir çin söyləyərəm. (C.Cabbarlı)
çin3 [çin] isim
1. Təbəqə, qat, lay.
2. Qalaq, yığın. □ Dədə, mən də ocağın gözünə odun gətirmişəm – deyə üstəlik olaraq Həzi də çindən odun gətirir. (S.Rəhimov)
3. Sıra. □ Ləməyə iki çin əlvan zərli çini kasa və boşqab düzülərdi. (H.Sarabski)
çin4 [çin] zərf
Düz, doğru, düzgün. □ Səlimnaz arvad yuxusunun çin çıxdığını görüb hönkürdü. (M.Hüseyn)
çin5 [çin] isim rus
Rütbə, vəzifə, xidmət dərəcəsi, poqon. □ .. Əvvələn, oğlun həştad min tümən pul verib, bir yaranallıq çini aldı. (Ə.Haqverdiyev)
See also: