Dictionaries
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
dağal1
Ordubad
Gözə düşən çöp. □ Gözümə dağal düşüb.
dağal2
Ağdaş, Borçalı, Cəlilabad, Füzuli, Kürdəmir, Qazax, Mingəçevir, Sabirabad, Salyan, Tovuz
1. Oyunun gedişində ümumi qaydanı pozan, cığal (Kürdəmir, Salyan).
2. Davakar (Borçalı, Qazax). □ Dağal adam oyına şuluğlığ salar (Salyan); Alı yaman dağaldı (Kürdəmir); Oynıyanda adam dağal olmaz (Füzuli); Dağal adam insannan yole:tmer (Borçalı); O yaman dağal adamdı (Qazax).
dağal3
Laçın, Ordubad
İnadkar, sözə baxmayan. □ O, dağal adamdı (Laçın).
dağal4
Kəlbəcər, Kürdəmir, Qazax
Lovğa, ədabaz. □ Dağal adam yaxşı adam döy (Qazax).
dağal5
Təbriz
Həyətin, bağın kənarına nazik ağaclardan çəkilən çəpər. □ Bağın qıra:nnan dağal çəkirux.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti