Oxunarkən dilin sabit vəziyyətdə qalmasını tələb edən aşıq şeir forması.
Aşıq poeziyasının çox az yayılmış ən çətin şəkillərindən biridir. Bu şeir formasında sözlər elə seçilir ki, oradakı səslər dilin fəal iştirakını tələb etmir. Formal ünsürlərə diqqətin köklənməsi D.-də fikrin şeir dili ilə ifadəsində çətinlik yaradır:
Gözüm sağı, səhər çağı,
Geyək ağı, gəzək bağı,
Hamı sevib bu sayağı,
Qaymağa, həm yağa bax, bax. (Aşıq Ələsgər)
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti