Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
dissonans [dissanans] isim dis... + lat. sonare – səslənmək, danışmaq
1. Səslənmədə (musiqidə) harmoniyanın, ahəngin pozulması. □ Dissonans ifa.
2. Məcazi mənada: ünsiyyətdə qarşılıqlı rəddetmə və uyğunsuzluq; nəyinsə ziddinə getmək; ixtilaf. □ Dissonans hadisəsi.
See also: