1. Əmanət saxlayan adam, əmanətçi. 2. Məcazi mənda: klassik ədəbiyyatda əmanət mənasında işlənmişdir. □ Dün Füzuli arizin görgəc, rəvan tapşırdı can; Laf edib derdi ki, canım var; əmanətdar imiş. (M.Füzuli).