Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
erkək [erkəx'] sifət
1. Kişi cinsinə mənsub fərd. □ Erkək itin qarnı tox gərək. (Atalar sözü).
2. İsim kimi: erkək qoyun, qoç. □ Erkək əti.
3. İsim kimi: kişi mənasında. □ ..Qadın və erkəklər məhkəmə salonunda deyil, məhkəmə binası qarşısında durmaq məcburiyyətində qalmışlardı. (T.Ş.Simurq).
4. Məcazi mənada: kişi kimi möhkəm, güclü. □ Ceyran istehsalatda çalışan erkək ruhlu, gülərüzlü bir yoldaş idi. (S.Hüseyn).
5. Məcazi mənada: qaba, kobud, nəzakətsiz mənasında. □ Erkək zarafatı eləmək.
See also: